Drukuj Email

Tyflopedagogika

Tyflopedagogika (od gr. typhlos- niewidomy) to dział pedagogiki specjalnej zajmujący się szeroko pojętą edukacją i terapią osób z dysfunkcją wzroku. W kręgu zainteresowań tyflopedagogiki znajdują się zarówno osoby niewidome, słabowidzące jak i ociemniałe, dzieci oraz dorośli.

Osoby słabowidzące najogólniej mówiąc to takie, które mają użyteczne możliwości wzrokowe, czyli wykorzystują wzrok przy wykonywaniu czynności. Osoby niewidome to osoby nieposiadające takich możliwości. Wśród nich są ludzie mający poczucie światła (widzą, że w pomieszczeniu jest jasno lub dzień jest słoneczny), a część z nich jest nawet w stanie ocenić, z której strony ono pada.

Osoby z dysfunkcją wzroku możemy podzielić na dwie grupy: niewidome od urodzenia (za takie uznajemy te, które utraciły możliwości wzrokowe przed 6-7 rokiem życia) oraz ociemniałe, czyli takie, które straciły wzrok w późniejszym okresie życia (np. w wyniku choroby lub urazu).

Za prawidłowe widzenie odpowiada sprawnie działający układ wzrokowy składający się z: gałek ocznych (odbierają informacje wzrokowe z otoczenia), dróg wzrokowych (to nerwy łączące gałki oczne z mózgiem) oraz mózgu (odpowiada za przetwarzanie i interpretację bodźców wzrokowych). Zakłócenia w pracy choć jednego z tych elementów układu wzrokowego skutkuje nieprawidłowym widzeniem lub jego utratą.

Przy ocenie możliwości wzrokowych bierzemy pod uwagę ostrość wzroku (umiejętność rozróżnienia dwóch punktów położonych blisko siebie) oraz pole widzenia (obszar widziany przez nieporuszające się oko). Znaczne ograniczenie jednego lub obu tych czynników może powodować duże trudności w codziennym funkcjonowaniu (wykonywaniu czynności samoobsługowych, czytaniu, pisaniu, poruszaniu się, uczestniczeniu w życiu kulturalnym itd.). Tu właśnie mogą pomóc tyflopedagodzy, którzy uczą jak sobie z nimi radzić. Ich działania można podzielić na kilka grup:

  • wczesne wspomaganie rozwoju (terapia małego dziecka oraz udzielanie rodzinie wskazówek do pracy z nim).

  • pomoc w opanowaniu materiału szkolnego (dostosowanie metod i form pracy z uczniem z dysfunkcją wzroku oraz adaptacja materiałów dydaktycznych i miejsca pracy do jego indywidualnych możliwości i potrzeb).

  • terapię widzenia (ćwiczenie poszczególnych funkcji wzrokowych, nauka prawidłowego interpretowania bodźców wzrokowych oraz wdrażanie do wykorzystywania wzroku).

  • orientację przestrzenną (nauka samodzielnego i bezpiecznego poruszania się w przestrzeni np. poruszania się w obrębie miejsca zamieszkania, miasta itd.).

  • naukę czynności życia codziennego (pomoc w opanowaniu umiejętności wykonywania codziennych czynności takich jak przygotowywanie posiłków, rozpoznawanie monet i banknotów itp.).

Marta Kamińska

 

 

 


 

PORADNIK TERAPEUTYCZNY

wszystkie numery poradnika

REALIZOWANE PROJEKTY

WSPARCIE PRASKICH SZKÓŁ

 


 

 


MOJA PRZYSZŁOŚĆ


 

Wirtualizacja

szkolnego serwera SBS2003 R2

SBS Hyper-V R2

SBS Virtual PC

firma

Najlepszy Informatyk SP73

medale wykonała firma
Laser Studio

  • Laser Studio
  • Laser Studio
  • Laser Studio
  • Laser Studio